Eten in China met een voedselallergie of speciaal dieet

Hoe vertel ik in het Chinees over mijn voedselallergie?

Gebruik 我对___过敏 (Wǒ duì ___ guòmǐn), ‘ik ben allergisch voor ___’. 我对花生过敏 betekent ‘ik ben allergisch voor pinda’s’. Zeg het zodra je zit, voordat iemand bestelt. Vraag daarna naar elk gerecht en laat de keuken bevestigen. Omdat degene die bestellingen opneemt zelden de kok is, toon je dezelfde woorden ook geschreven, zodat ze precies worden doorgegeven.

1. Vertel het meteenVertel de bediening zodra je zit over je allergie en toon je kaart.
2. Vraag naar elk gerechtWijs het gerecht aan en vraag of je allergeen erin zit. Vraag ook naar sauzen: die staan zelden in de gerechtnaam.
3. Laat de keuken controlerenVraag medewerkers te bevestigen dat het gerecht die ingrediënten niet bevat. Zeg dat dit heel belangrijk voor je is.
4. Let op aarzelingBij een vaag antwoord kies je iets eenvoudigers, zoals puur gestoomde groente of rijst, of ga je ergens anders eten.
5. Controleer wat er komtBekijk het gerecht voor je eet. Zichtbare pinda’s, sesam of garnalen betekenen dat de boodschap niet is overgekomen.

Oefen met audio in de les over allergieën en dieetwensen. Tonen zijn belangrijk; het helpt als je de zinnen eerder hebt gehoord.

Waarom neem ik een Chinese allergiekaart mee?

Restaurants zijn rumoerig, medewerkers druk en een verkeerde toon kan een woord veranderen. Een kaart in Chinese tekens voorkomt giswerk: de bediening kan hem lezen, fotograferen of naar de keuken brengen. De Amerikaanse CDC adviseert een kaart in de lokale taal met ernstige allergieën. Allergieorganisatie FARE raadt ‘chefkaarten’ aan in de taal van het bezochte land (CDC, FARE).

Een goede kaart noemt het allergeen, de ernst van een reactie en kruiscontact via gedeelde wokken, olie en keukengerei. Maak er een met onze Chinese allergiekaart. De Chinese for Travel-app bewaart ook een kaart op je telefoon. Druk een reserve af voor als je batterij leeg is.

• Wat je niet kunt eten, specifiek genoemd (pinda’s, niet alleen ‘noten’), inclusief olie, sauzen en bouillon.
• Hoe ernstig het is, bijvoorbeeld dat zelfs een kleine hoeveelheid je erg ziek kan maken.
• Kruiscontact: een verzoek om een schone wok, verse olie en schoon keukengerei.
• Een beleefd bedankje: een kaart als verzoek in plaats van bevel wordt eerder gelezen.

Naar welke verborgen ingrediënten moet ik vragen?

De meeste verrassingen zitten in olie, bouillon en saus, niet in het hoofdingrediënt. Noem deze op je kaart of vraag er specifiek naar.

Vraag bij een pinda-allergie voor vertrek aan je allergoloog of je ook pindaolie moet vermijden. Vraag de keuken welke olie wordt gebruikt: 用什么油 (yòng shénme yóu).

Hoe zeg ik dat ik vegetariër ben in het Chinees?

Zeg 我是素食者 (Wǒ shì sùshí zhě, ‘ik ben vegetariër’) of het alledaagse 我吃素 (wǒ chī sù). Beide worden begrepen, maar een kok kan wat varkensgehakt, kippenbouillon of reuzel in een ‘groentegerecht’ nog prima vinden. Voeg toe wat je niet eet: 我不吃肉 (wǒ bù chī ròu, ‘ik eet geen vlees’), 不要高汤 (bú yào gāotāng, ‘geen vleesbouillon’), 不要猪油 (bú yào zhūyóu, ‘geen reuzel’). Zeg voor veganistisch 纯素 (chún sù) en voeg toe dat je geen eieren of zuivel eet.

Verschillende populaire groentegerechten bevatten traditioneel vlees: mapo tofu (麻婆豆腐) heeft meestal varkensgehakt. Aubergine met visaroma (鱼香茄子) bevat geen vis maar vaak varkensvlees. Vraag 不放肉 (bú fàng ròu, ‘zonder vlees’).

Boeddhistische vegetarische restaurants (素食餐厅 sùshí cāntīng of 素菜馆 sùcàiguǎn), vaak bij tempels, zijn de eenvoudigste optie. Veel vermijden om religieuze redenen ook knoflook, ui en andere sterk geurende planten. Hun ‘nepvlees’ is vaak gemaakt van tarwegluten (面筋, miànjīn) of soja (China Vegans).

Kan ik halal eten vinden in China?

Ja. Zoek naar 清真 (qīngzhēn, halal) op borden, vaak groen en met Arabisch schrift. De meeste steden hebben halalrestaurants. Veel Lanzhou-rundernoedelzaken (兰州牛肉面) zijn halal, net als veel restaurants met noordwestelijke gerechten zoals lamsspiesjes en handgetrokken noedels. Buiten 清真-restaurants zijn varkensvlees en reuzel gebruikelijk. Zeg 我不吃猪肉 (‘ik eet geen varkensvlees’) en vraag naar reuzel en bouillon.

Kan ik glutenvrij eten in China?

Dat kan, maar vraagt aandacht. Het woord gluten, 麸质 (fūzhì), is in restaurants niet breed bekend. Noem daarom tarwe (小麦, xiǎomài) en sojasaus. Sojasaus zit in heel veel gerechten en is meestal met tarwe gebrouwen; dat is het belangrijkste aandachtspunt. Noedels, dumplings, broodjes en veel beslag bevatten tarwe. Boeddhistisch nepvlees is vaak puur gluten.

Gewone rijst, gestoomde vis of groente met alleen olie en zout, en rijstepap (粥, zhōu) zijn meestal de veiligste uitgangspunten. Veel reizigers met coeliakie nemen kleine flesjes of zakjes glutenvrije sojasaus mee. Zet strikt vermijden van kruiscontact expliciet op je kaart als dat nodig is.

Staan allergenen op Chinese verpakte voeding?

Nog niet betrouwbaar. De herziene etiketteringsnorm GB 7718-2025 maakt allergenenvermelding verplicht voor acht groepen: glutenbevattende granen, pinda’s, noten, eieren, melk, soja, vis en schaaldieren. Hij gaat echter pas op 16 maart 2027 in (samenvatting van ChemLinked). Stand oktober 2026 kan een snack zonder allergenenmelding je allergeen toch bevatten. Lees de ingrediëntenlijst (配料, pèiliào) of vraag het na.

Wat doe ik bij een allergische reactie in China?

Gebruik de noodmedicatie die je arts heeft voorgeschreven volgens diens instructies. Bel 120 voor een ambulance of laat iemand bellen. Zeg 我过敏了 (‘ik heb een allergische reactie’) en toon je kaart. Hotel- en restaurantmedewerkers kunnen bellen en het Chinese adres doorgeven.

Bereid je voor vertrek voor. Neem voldoende eigen voorgeschreven noodmedicatie voor de hele reis plus reserve mee in je handbagage. Mogelijk vind je hetzelfde product niet op het vasteland. Medicijnen voor persoonlijk gebruik in redelijke hoeveelheden mogen door de douane (overheid van Shanghai). Neem je recept of een artsenbrief mee. De apotheek- en ziekenhuisgids legt de regels uit; de alarmnummergids geeft telefoonzinnen.

De les over ziekte en artsbezoek en de basisles voor noodgevallen behandelen wat je daarna zegt.